Munduan ez da inor zu bezalakorik, zu bezalako gehiago egongo balitz, dana ez zan horren oker joango. Beti besteengan pentsatzen, beti irribar batekin ahoan, beti besteen onena ateratzen ahalegintzen, beti baikor, beti hor...faltan botatzeizut!!!
baina BETI izango zea nirekin!!!

miércoles, 15 de enero de 2014

CANSADO DE TANTA GENTUZA



Asco de gente, no hay otra palabra, que defina mejor todo lo que estoy viviendo estos últimos días.

Atónico me hayo al ver como la gente puede ser tan desagradecido, como puede olvidar de donde vienen, todo lo que se ha hecho por ellos todo este tiempo, y a la primera de cambios te da una patada en el culo, y si no te visto no me acuerdo de nada.

Gente egoísta, desagradecida, mala gente, no tienen otro nombre...GENTUZA!!!

Gracias a todos y cada uno de vosotros que estáis haciendo que me sienta cada día peor, más débil, pero no os preocupeís que no tengo la intención de daros el placer de verme hundido, no vais a poder conmigo.



martes, 14 de enero de 2014

Son las 04.40 de la madrugada y sigo sin poder dormir dando vueltas en la cama. Entre lágrimas que inundan mi cama y mi habitación, apunto de ahogarme en mi propia lágrima. No hay nada que me consuele, ni abrazar el peluche que me regalaste ni nada, y es que he perdido todo aquello por lo cual hemos estado luchando durante dos años y medio, y ahora que se que ya es para siempre, ahora que se que cuando me despierte no voy a tener nada suyo escrito, que tampoco hablaremos al mediodia cuando salgas de trabajar ni por las noches cuando más tranquilos estamos...no puedo evitar romper a llorar...

ya no quedan sueños ni ilusiones...una mierda vaya!!!






lunes, 13 de enero de 2014

COSAS QUE NO ENTIENDO Y NO ENTEDERE JAMAS

-> No entiendo que sabiendo que puedes hacer tan feliz a alguien, no seas capaz de sacarte una triste foto.

-> No entiendo como a alguien le puede gustar trabajar en la tele, pero luego no le guste las fotos.

-> No entiendo como después de dos años tenemos que seguir como andamos para darte un regalo.

-> No entiendo como puedes pasar por alto muchas cosas de las que te digo vease no avisarme cuando llegaste a Zarautz a coger el regalo.

-> Y un largo ... que no voy a ennumerar que sino me da algo.


Lo siento pero son cosas que me hacen estar triste, entiendo que flipes, que te parezcan gilipolleces pero son pequeños detalles que todo lo hacen más grande o más pequeño. Es así como lo veo y siento, y como siento y veo te lo cuento.







A pesar de ello...
Los sentimientos mandan...

Te quiero!!!
Love in the air!!!



domingo, 12 de enero de 2014

Bukatu da bukatu da...BUKATU DA ASTEBURUA

Ostirala iristeko desiatzen asteburu lasai bat izan ahal izateko eta astean galdu izandako indarrak berreskuratzeko asmoz. Baina guztiz kontrako asteburua izan det. Non ez naiz apenas gelditu.

Ostirala arratsaldez lanetik irten eta etxean gauzak egiten lagundu ondoren amai, Nerea-ren oparia prestatzera joan nintzen, zer behar nuen erosi, eta ideiak papelean idatzi zer nai nuen argi izateko.

Gero gauen anaiekin lasai lasai afaldu eta telebista ikusten egon ginen 0.00ak arte inguru, eta lota joan aurretik, play partida bat.

Larunbat goiza, más de lo mismo, oparia prestatzeaz amaitu, biennnnnnn bukatu det!!!! eta uste primeran geratu dala...hori egin ondoren donostira joan nintzen lehengusinakin egotera ze ez dabil oso bolada ona pasatzen eta klaro, berak nigatik egin duen guztia eta gero zer gutxiago ni ere beraren ondoan egotea baino. Bitartean mugikorra eskuan neukala, ea Nereak noiz idatzi oparia jaso zuela jakiteko...urduri, tenso...

Halako batean idatzi zian esanez ez zegoela, ez nion sinistu baina tira...

Berarekin egon ondoren, anaia xabi eta ni, Azpeitira joan ginen, Mikel-ek partidua zekala eta ikustera. Arratsalde pasa polita in genun, hori bai partidua txar txarra, eta gainera Mikel-ek ez zuen jokatu, earra panorama galdu eta gainera Mikel-ek jolastu ez.

Buelta etxera in genun 20.30 ak aldera eta hortik ohera joan bitarten fui todo para Nerea...anda que como paso el tiempo, mientras abría los regalos...después del subidón como siempre un pequeño bajón ( cosas que no entiendo ni entenderé jamás )

El domingo despertarme por la mañana pronto, para las 09.00 arriba que tenía que hacer una cosita antes de ir a Donosti, que había derby de basket, entre GBC y el Baskonia. Un partido malo pero emocionante, donde en los minutos finales, el mejor saber estar de ellos hicieron que se llevasen la victoria, una pena.76-78.

Llegar a casa y después de comer me quede choff, que si el bajonazo del partido que se perdio, las cosas que sigo sin entender, hicieron que me quedase en casa de relax, hasta la noche que salimos los tres hermanos a dar una vuelta y a cenar por ai. 

Y para cuando me dado cuenta ya estoy en la cama, es domingo y mañana a trabajar!!!! 

sábado, 11 de enero de 2014

PREPARANDO CON MUCHO MIMO EL REGALO...

Sábado y a última hora. Lo tengo que dejar ahora al mediodía, para que pueda pasarse a recoger lo antes posible y para que no haya disgustos de última hora.

No se como voy a andar, si me dara o no tiempo, como va a quedar, si le gustara o no, y es que al final me liado más de lo esperado, como siempre que me pongo a hacer estas cosas, si es que soy lo peor, nada de lo que hago me gusta, esto esta bien, queda mejor así, o asá..

Creo que ya todo esta listo, pero me faltan un par de retoques para hacerlo, para ello voy corriendo al chino, que siempre vienen bien estos sitios para cosas de última hora...

Tengo las manos negras de envolver los regalos, de ser un poco capuyo y poner las cosas complicadas, dando más celo de lo necesario para que le cueste más abrir.



Al final digamos que me ha quedado bien, bastante bien, buen trabajo Gorka. Creo que le va a gustar. El orden que vaya a recibir los regalos sobre la marchar ire decidiendo y es que cuando vaya a abrir los regalos, estaré al otro lado del tlf hablando con ella y sere yo quien le de las ordenes.


Primero de todo tiene dos sobres, uno azul y otra rosa. Son dos sobres preciosos, que estoy seguro que le van a gustar, y es que ella para estas cosas creo que es como yo. Luego ya lo que contienene los sobres no estoy tan seguro de que le puedan gustar...

Espero que de los sobres que eliga el primero sea el de color rosa, y es que en ello va a encontrar una carta bastante desagradable, que va a causar de todo en ella menos alegría. Nerea no te preocupes, que cada cosa irá mejorando pero no quiero que olvides ciertas cosas que te escribo aquí.

En el sobre azul, tiene un blog, un blog de bob esponja que le encanta a ella. Digamos que siempre que tengo algo preparado para ella tengo en mente a bob, y es que tenemso una istoria particular con este dibujo animado. Por ello en este sobre, le preparado un blog pequeño y un boli de bob esponja, para que vaya escribiendo nuestros días...

Luego una caja, una caja de vino. Una caja de vino? pos claro. Y es que ella me tiene borracho de amor. Lo que por ella he sentido nunca antes había sentido, nunca antes estuve en una situación de estas, nunca creería en el amor ciego, pero hoy por hoy lo creo y puedo decir que estoy viviendo todo esto. Por eso en el interior, y después de quitarse unas bolas de periódico, se va a encontrar un paquete que estoy seguro que le hara especial ilusión. Son los osos de haribo que tanto le chiflan.

Prosigamos, que todavía no hemos más que empezado...tiene una bolsa, una bolsa de una princesa, que sera que sera...dentro hay una caja forrada, anda que le pongo las cosas sencillas e...para nada! aquí las cosas se tienen que currar y la que no curra se queda sin regalo. Después del forro, tiene envuelto con un papel de regalo que tendrá que abrir con cuidado si no quiere estropear la sorpresa. Y es que debajo, tiene unos post its de dos colores, donde tiene dos frases para leer...y luego otro papel de regalo. Se hace de rogar esta caja de las narices. Una vez consigas descifrar las frases, tienes más tarea y es que tienes que abrir de nuevo con cuidado el papel de regalo, ya que tienes dos frases más!!! venga animo que no te queda nada...por finnnnn yasta, ya puedes ver la caja. Una caja preciosa, de corazones...y dentro, 5 cosinas preciosas, por una parte tienes un colgante: zu eta ni, ni eta zu, nosotros, una pulsera LOVE, unos pendientes, otra pulsera con corazón, y por último algo tipo corazón y una llave.

Creo que el subidón que va ir teniendo con el paso del tiempo ha de ser mayor, y es que va en aumento el significado de los regalos...veremos si ella lo ve así tambien.

Por último he dejado las cosas más emotivas.

Una camiseta, que en su día cuando estuve ayudando en el 3x3 de zarautz dije, voy a coger una camiseta para esta, una camiseta blanca donde con un permanente escribi un I LOVE YOU y nuestros nombres falta que los nombres sean introducidos en un corazón pero esto lo dejo para ella que es más artista que yo.

Luego otra camiseta, esta vez una de baloncesto. Se que el baloncesto no le gusta, pero ella sabe que para mi el baloncesto lo es casi todo o todo, como lo es ella para mi. Con lo cual espero que entienda el simbolismo que le querido dar con este regalo. Además que lo puede usar cuando en verano haga calor como pijama...además que lo escrito espero que sea de su agrado ya que es algo que me sale de dentro.

Por último y el regalo que entiendo que más le puede emocionar, una camiseta mía de la REAL SOCIEDAD. Una camiseta con la que he viajado a Lyon, Barcelona, Valencia, Italia, una camiseta especial, para la chica más especial de mi vida.

Os mando una foto del sitio donde le tenido que dejar, anda que si esto no es amor...mira como andamos, ni que fueramos niños de 10 años, pero bueno digamos que esto tambien tiene su punto.






jueves, 9 de enero de 2014

LA C A M I S E T A!!!!!

A primera vista, al ver la foto, decimos que es una camiseta de baloncesto, pero para mi no es una camiseta de baloncesto más, de las muchas que pueda tener, es LA CAMISETA. 

Es la primera camiseta que tuve de baloncesto cuando tenía 12 años, recuerdo aquel día como si fuera hoy, estábamos en Madrid, de vacaciones en casa de mi tío, y me hizo muchísima ilusión. No era muy común por aquellos años tener camisetas de baloncesto de la NBA y yo tenía uno. Además del jugador que por aquel entonces era de los que más me gustaba, estaba como un enano disfrutando del regalazo. 

Recuerdo que aquel mismo día fuimos con mis padres y mi hermano xabi al Corte Ingles que fuera había unas canastas y allí me pase toda la tarde luciendo de camiseta, que me quedaba hasta las rodillas pero daba igual, yo era feliz.

Resulta que hoy le visto a uno, que tendría unos 7-8 años con la misma camiseta que tengo yo, y la verdad que me ha hecho gracia, me quedado recordando lo feliz que yo era cuando me regalaron la camiseta, y como hoy en día la gente lo tiene por castigo este tipo de camisetas. 

Por si acaso cuando he llegado a casa e ido al armario para ver que mi camiseta seguía allí intacta jejeje.
Camiseta de ORLANDO MAGIC 
Jugador: Tracy McGrady

martes, 7 de enero de 2014

A TOMAR POR CULO!!!

Yo ya no puedo más. He reventado. 
Encima me dices que antes ya lo he vivido, tocate los pies!!!

Por que haya vivido antes no significa que este dispuesto a pasar por lo mismo
y es que no tengo ganas, ni fuerzas ni ánimos para ello, 
así que lo siento pero hoy he dicho basta

No voy a seguir de esta manera 
llorando noche sí y noche tambien 
soy joven y tengo mucha vida por delante
se que te extrañare, que llorare por tu ausencia 
pero prefiero eso a seguir sufriendo día si y día tambien
cuando es imposible que cambien las cosas en ti 
las cosas siguen igual, hoy bien mañana fatal 
no creo que te este pidiendo mucho 
solo pido lo que es justo 
y no lo eres
ni seras
:( 

PD: en un principio esto es para unos días, pero veremos que pasa luego, 
como afrontamos las cosas, pero uno se cansa de siempre lo mismo, 
y cada día que pasa se levanta con menos fuerzas para luchar por algo 
que durante unos segundos duda si merece la pena. 
Es triste llegar a esta situacion, pero es lo que hay ahora mismo...
lo siento pero he perdido mucha fe. A pesar de esto siempre
te voy a recordar con una sonrisa en la boca. EZIA!!!




TE QUISE
TE QUIERO
TE QUERRE 

SIEMPRE!!!

 

GRAN DÍA DE REYES

Gran día de reyes el que hemos vivido en casa toda la familia unida una vez más. En total nos hemos juntado 17 personas, primero a los de casa nos ha tocado preparar la comida para que luego pudiesemos comer jejejeje, luego cuando han llegado todos, nos hemos puesto a abrir los regalos. A mi me han traido una mantita para mi futura casa, mas calentito...ademas de color naranja que pega de perlas con el color del sofa.


Luego una vez hemos abierto todos los regalos, nos hemos sentado en la mesa y a comer. El día de reyes siempre nos hemos juntado desde pequeño en mi casa, y siempre hemos tenido dos menus, el infantil y el senior. En el infantil ponemos macarrones siempre con queso o bacon...y claro las costumbres no se pueden perder y este año ha sido igual. 

Menu infantil: Íbericos, spaghettis a la bolognesa, fondue y rosco de reyes


Por la tarde y una vez comido nos hemos puesto a ver un poco la tele hasta que la prima pequeña, se ha despertado y a empezado a dar guerra que quería jugar con sus regalos que le han traido los reyes. Ahí nos hemos puesto todos en el suelo jugando con ella...

Así ha pasado la tarde en volandas, que apra cuando nos hemos dado cuenta ya se iban porque eran las 20.00 eso si el marron nos han dejado en casa, había que limpiar todo!!! que perezaaaaaaaaa




domingo, 5 de enero de 2014

BUEN DOMINGOOO DE FUTBOL.

Dormido, me quedado dormido esta mañana. Habíamos quedado con gente del equipo de playeros para desayunar, pero no me despertado, necesitaba descansar después del viaje a Valladolid. 

Pero para las 12.00 allí estaba en la playa con la gente del equipo disfrutando de otra jornada de fútbol en la playa, con buen tiempo, y con un partido que prometía ser espectacular.

Es la primera vez que nos va bien en los playeros, los años anteriores siendo sinceros dábamos un poco de pena, pero este año es diferente, este año vamos bien, entre los primeros, y el de esta mañana, era un partido clave para las aspiraciones del equipo. 

El partido se ha puesto bien para nosotros, ganando 1-0, y jugando bien. Pero en cinco malos minutos han dado la vuelta al marcador y nos hemos puesto 1-2 perdiendo sin darnos cuenta. Faltaban 5 minutos para terminar la primera parte cuando el árbitro ha pitado un claro penalti a nuestro favor, pero el delantero, lo ha fallado. 1-2 al descanso. 

En la segunda parte, hemos salido enchufados, con ganas de comernos al rival y de darle vuelta al marcador...pero nada no había forma, y mira que hemos tenido ocasiones para hacerlo, pero en unas la mala puntería en otras el portero el marcador seguía igual, 1-2. 

Faltaban 20 minutos y es entonces cuando ha empezado la revolución. En tan solo 10 minutos hemos metido 3 goles, increible pero así ha sido, tres goles de diferente manera además, uno en un corner, otro en un saque de banda y el otro de jugada, 4-2 y los que estábamos en el banquillo disfrutando a tope.

Pi pi piiiiiii final del partido 4-2!!! 

Después del partido todos a casa corriendo que a la tarde había que ir a Donosti, que había derby. Nos hemos juntado unos 10 del equipo, por las calles de la parte vieja y de Donosti, de bar en bar, de grito en grito animando al equipo, calentando motores.

Nos hemos acoplado a la cabalgata y allí hemos ido para Anoeta, para ver el partido en directo...que ganas que emoción, hay que ganar si o si.

Comienza el partido...mal partido en la primera parte, donde el Athletic domino por completo el partido, pero el gol, lo que es la salsa del fúbol, el que te da las alegrías, lo pusimos nosotros, GOOOOOOOOOOL y 1-0 al descanso. 

En la segunda parte más de lo mismo mal partido pero ibamos ganando y el ambiente era espectacular, con el paso de los minutos la gente estaba más volcada y es que la victoria no se nos podía escapar, y así en el minuto 90 llego el júbilo con el segundo gol de la real!!!


VALLADOLID!!!

Sábado 09.00 de la mañana. Nos hemos reunido en la gasolinera de la entrada de Zarautz, para desayunar y poner rumbo a Valladolid para ir a ver el partido de baloncesto que juega el Guipuzcoa Basket. 

Ha eso de las 09.30 hemos decidio montarnos en el coche con la intención de llegar sobre Valladolid  para la 13.00 llendo tranquilos y haciendo alguna parada.

Cuando todo estaba preparado para que fuera un día fabuloso, han empezado a salir los primeros problemas...y es que a la altura de Vitoria, el coche ha empezado a sacar un ruido bien raro, y a los 2 kilometros el coche ha dicho basta. Eran las 10.30

Allí hemos quedado intentando solucionar el problema pero nada, a los 20 min hemos tenido que llamar al seguro para que vinieran a recogernos. Mientras tanto el otro coche nos llaman diciendo que nos había pasado que no nos veían por detrás...les hemos dicho que tendríamos para largo y que ellos siguieran para adelante. 

A nosotros entre tanto en media hora ha llegado la grua, y la única solución que teníamos era la de volver a Zarautz en taxi, cambiar de coche en Zarautz y volver a Valladolid. Durante un momento y con el mal cuerpo que teníamos encima hemos estado comentando si merecía la pena o no volver...pero esas dudas han desaparecido en 5 minutos, donde todos y de unamididad hemos decidido coger otro coche y tirar para Valladolid. 

Ya una vez en Zarautz, el siguiente problema, todos los coches que tenemos disponibles son pequeños para entrar los 5 y hacer un viaje de 3 horas, con lo cual la única solución que nos quedaba, era la de ir a Urbil, donde un familiar de los que viajaba con nosotros estaba de compras, y como tenía un coche más grande allí fuimos, total por unos kilometros más...

Al final entre una cosa y otra, salimos de Urbil sobre las 13.00 ya los otros estaban en Valladolid!!!

En el camino decidimos todos tomarnoslo con humor, que todavía teníamos 3horas de viaje por delante como para no cogerlo con humor. Cuando llegamos a la altura de Vitoria donde tuvimos el percance con el coche, ahí nos pusimos a cantar ole ole ole ole...a tocar  la bocina...para quitar hierro al asunto, sobre todo por el conductor que es el que peor estaba ya que estaba algo rayado por el coche...

Una vez pasado Vitoria, hicimos una parada para comer, y allí otra anecdota aunque sea una pequeña chorrada, significativo del día que estábamos teniendo. Habíamos pedido unas hamburguesas para comer, hamburguesas que supuestamente tenían ensalada y patatas, digo supuestamente porque no nos pusieron, ni ensalada ni patatas, reclamamos pero nos dijeron que se habían quedado sin patatas ni ensalada...ya podían avisar...menos mal que luego se portaron y nos hicieron un apaño en el precio final...

Pos nada continuamos con el viaje, una vez llegamos a Miranda de Ebro que manera de jarrear, que viento, granizo...día de perros como el que estábamos teniendo nosotros.

Llegamos a Valladolid sin más problemas, a eso de las 17.15 más o menos...allí nos esperaban los demás, anda que no tuvieron guasa ni nada que cuando llegamos con el coche se pusieron a hacer la ola en la mitad de la calle. La gente que nos veía flipaba, nosotros con la cabeza en la ventanilla y con las bufandas al vuelo, en grito de CAMPEONES CAMPEONES!!!! 

El partido era a las 20.15, y el pabellón estaba lejos del centro, con lo cual no teníamos ni tiempo ni ganas de ir al centro. Así que nos quedamos alrededor del pabellon en un par de bares que había. 

En uno de los bares, tenían una diana para jugar a los dardos. Alli pasamos casi dos horas mientras tomábamos algo tranquilamente...contando las aventuras del viaje, lo que habían hecho los otros...y para cuando nos dimos cuenta ya era hora de ir al pabellón.



.Ya una vez dentro aquello fue una fiesta...el partido fue malo con ganas, pero daba igual, estabamos para darlo todo, de pie animando al equpo, gritar al arbitro, daba igual si nos quedabamos sin voz, después de tantas horas de viaje ya todo da igual...hoy tenemos día rebelde, que si quieren nos detengan por hooligans. 

Después de una mala primera parte el equipo espabilo sobre todo en el último cuarto y se gano al final con cierta facilidad, aunque el resultado tan abultado no hace justicia por lo que se vio en la pista. 

Una vez acabado el partido fuimos a donde salían los jugadores para estar con ellos y a ver si con algo de suerte conseguíamos alguna camiseta o algo, y así fue. Sera que con las victorias la gente esta más euforica más alegre que los jugadores suelen ser más accesibles. Estaban contentos ellos, se pararon a hablar con todos, a saludar uno por uno dando las gracias por haber ido a verles, en una de esas conseguimos una camiseta, que hicimos firmar a todos los jugadores, luego nuestras firmas y se lo entregamos al dueño del coche que se estropeo. 

Se lo merecía por el mal trago que paso...

La vuelta fué más tranquila todos con el bajonazo y el cansancio acumulado del viaje, algunos pudieron dormir algo otros estuvimos de cháchara comentando el partido por encima...eso si una vez llegados al punto cumbre en vitoria, bozinazo al canto!!! 

Para la 01.15 llegamos a casa, cansados pero felices después de una gran victoria...



viernes, 3 de enero de 2014

VESTIDOS DE REYES MAGOS!!!

Como enanos. Es así como describiría en dos palabras la tarde que hemos pasado tanto mis hermanos como mis primas. Hoy nos hemos juntado los seis para comprarle un regalo de reyes a mi prima Arantxa, es la pequeña, y es el primer día de reyes que pasaremos juntos.

Por eso hoy a eso de las 15.30 nos hemos juntado para ir a comprarle un regalo. Como es una niña y como de peques lo que más ilusión nos hacía eran los juguetes alli hemos ido al Toysaras. Lo hemos pasado genial recordandod juguetes que hemos tenido nosotros de cuando éramos pequeños, si es que en el fondo seguimos siendo unos niños jejejeje. Al final le hemos comprado esta caja para que pueda ir haciendo figuras...veremos si le gusta o no...esperemos que si!!!


Luego hemos dejado a mis primas en su casa y los tres hermanos hemos seguido haciendo de reyes. Primero hemos ido al centro, que en casa estábamos sin cafe y alli hemos ido. Hemos tenido una potra del carajo ya que hemos podido aparcar a un minuto de la casa del cafe. 

Luego hemos ido a Oiartzun, que para el día de reyes queríamos comprar alguna que otra chuchería y es que tenemos por costumbre por Navidades comer regaliz, y allí hemos ido. Aparte de comprar regalices han caído otras golosinas, como son los ositos ( Nerea en mente ), pizzas que le encantan a Mikel, y moras...mmmm que rico ahora que escribo se me hace la boca agua. 



Hemos proseguido con las compras, y hemos ido a Garbera, donde en el fnac, hemos hecho un par de compras para mi ama y mi aita. Y ya que estábamos allí, también hemos comprado un juego para nosotros los hermanos para jugar a la play. Porque nosotros nos lo hemos merecido jejejeje. 



Todavía era pronto, y hemos aprovechado ya que estábamos por allí para hacer las compras de casa, y de paso, ir viendo alguna que otra cosa para el futuro para cuando ya de una vez por todas me independize. Entre la tele, electrodomésticos...pasamos un buen ratito.

Todavía era pronto y ya que nos habíamos puesto los trajes de Reyes, antes de irnos para casa decidimos hacer una última parada en Decathlon. Allí compramos algo para terminar el día de compras dejando la tarjeta temblando. 

En resumen: buen día con mi gente, arriba y abajo, entre risas...
 

jueves, 2 de enero de 2014

REBOBINANDO...

Enero 2013

Kaixo maitia arrayltsaldeon zmz jun zaizu errege eguna?
Nei espezial zoragarri...egia esan aspaldin ez nintzwn horren ondo egoten familiakin oso oso gustoa pasa degu.
 Opariak primeran eon dia gero bazkaltzen ere baibpila jan degu patxada earren eon gea ta oain arte...hitzeitwn kartetan...
 Oain dator momentuik okerrena...dana jaso beharra que pereza...pentsatze hutsak ya gaixotu ite nau.
Puffff ta biyar lanea...  Zure eguna ondo jungo zala esperoet ya me contaras zmz opariak zmz euna zmz dana. muxu handi handi bat Maitezaitut Eziaaaa Muak


kaixo amooll
ondo egie esan egune ondo eon da, trakilito con la famili, gustora ta erregek baita se an portado super bien, nose no me esperaba nada, y en todo caaso solo una cosa, pero an sido muy majos sinceritiminti, y mas viendo que an dejado algo en tu casa, aixxxxxxxxx, ves que txintxo soy¿?!! jajaja
asko pozten naiz por ke ayas estado tan bien y los regalos la comida y todo
jajaja ay ke enfrentarse a la perezaa
pus si biar a currarrr, vueltaa a la rutinaa
muxu andi bat
tekiero
 
Ya hablaremos de los regalos de reyes...
Ez da txikia e
Que sera que sera?
Mmmmmmmmmmm...
Tendras que esperar unos dias
 
 
jooooooooooo
aora me dejas super mosca kapullin!!!!!!!!!!!
jajajajaja
yo tambien tekiero
 
 
Como puedes ver, gorriz mezu politena bidaltze dizut, jejejejeje...
 
Bueno ba hau da urtarrilen bidali ginen 529 mensajes etako 4...aixxx non geatu zian garai horiek non egun oson emailez konektatuak geunden??? ze zoriontsu ze ondo pasatze genuen...
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

AYUDAAAAAAAA!!!

Necesito vuestra ayuda, necesito que me aconsejeis con las siguientes fotos:

El lugar donde quiero colocar es mi futuro salón...donde hay espacio para colocar un buen cuadro y que mejor que la playa de Zarautz??? el fondo de getaria si o no? ( mi padre es de allí) espero vuestras opiniones, muchas gracias!!!




Después de muchas vueltas que le hemos dado en casa, con la familia...al final el primer corte lo han pasado las siguientes imagenes...

Cual de estas tres, es la que más os gusta???


1)                                                        
                                                               
                                                    2)















3)

2014 URTE BERRI ON!!!

Urte berriari hasiera eman diogu duela egun pare bat eta jada hasi gara urte berriari zenbait proposamen egiten, non horietako asko, ahaztu eta ez ditugun beteko, baina tira, betiko errutinan sartua dago, urte hasierako asmo berri horiek...gero idatziko nik baten bat niretzako.

Asmo berriekin batera ere ohitura da, urte berrian sartzearekin batera, zenbait gauza eskatzea sartu garan urte berriari...horiek ere egingo ditut beraxeago nik.

Bueno ba urte berri hontako proposamenen artean...

->Nire osasuna zaintzea, hori gabe ez naiz eta inor.
->Gauzak lasaiago hartzea arlo guztian, etxean, lanean, lagunekin, maitasun kontutan...hala gauzak hobeto joango dira seguru.
->Oraintxe hasi dudan blog honek bizia izatea...
->Zu eta nire artean gauzak aldatu eta hoberantz egitea.

Gauza horiek ondo joanez gero, munduko mutilik zoriontsuena izango nintzateke. 

Horiek dira hasiera batean nire buruari egin dizkiodan proposamenak, ikusiko degu hemendik urte betera nola doan kontua...

Proposamenak alde batetara utziaz, goazen orain zer den urte berriari eskatzen dizkiodan gauzak.

-> Osasuna eta lana nire familia eta maite ditudan guztiei.
->Lanean gauzak baretzea eta lasaiago ibili ahal izatea.


Horiekin nahikoa da, hobe gutxi eskatu baina eskatutako hori betetzea ez asko eskatu ta ezer ez betetzea, beraz ea zortea daukadan.